Üzüntü bir tarafa, insanın başını ellerinin arasına alıp sorası geliyor elbette: Peki nedir gerçek?
Hayatta önemli olduğunu düşündüğümüz ya da ölümüne abartıp, gece ve gündüzlerimizi harcadığımız şeyler gerçeğin ta kendisi midir?
Goethe'ye atfedilen bir cümle vardır. Şöyle der: 'Mezardakilerin pişman oldukları şeyler için dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!'
Sır Kapısı yahut Dünyası dizisi eleştiril-e-meyecek bir yapım mıdır? Elbette ki hayır... Başta tekniğinden, bütçesinden senaryosuna kadar bir dolu şeyi eleştirebilirsiniz. Hatta dizinin zaman zaman zararlı olabilecek kadar yanlışlıklar yaptığını ileri sürebilirsiniz. Bütün bunlar tartışılır, cevabı olanlar vardır, imkânsızlıklar nedeniyle mazeret bildirilenler ve elbette ki, yanlışları olabilir...
Ama ne olursa olsun, dizisinin özgün bir konsept olduğunu kabul etmeniz gerekecektir. Diğer kanalların taklidini yapmak için çok çırpındıklarını ve işin künhüne varamadıkları için tutturamadıklarını söylemek yanlış değildir...
Neden bu kadar uzun bir girizgah yaptım?
Aslında yaşadığımız her gün onlarca, yüzlerce benzeri vakıa yaşanmaktadır. Ki bizim kültürümüzde 'hikmet' denilen, Batılıların terminolojisinde olmayan bir kavram vardır.
Geçen hafta bir genç ile tanıştım. Henüz 30 yaşında... İsmi Bülent Karacan... Bülent'in özelliği hayatının yarısını, 15 yılını hırsızlıkla geçirmiş olması. Kiracıları olan bir dükkan ile başlayan hırsızlık serüveni başka şehirlere, daha farklı mecralara kayıyor. Bazen sokaklarda banklarda yatıp kalkıyor, başı belaya giriyor, oluşan sabıkasından dolayı toplum dışladıkça o yasadışı yaşamına devam ediyor...
Ve bir gece uykunun en derin yerinde ululardan bir ulu rüyasına giriyor. Hiç tanımadığı bir ihtiyar adam! 'Bediüzzaman' olduğunu bizzat rüyadaki yaşlı adamın kendi ağzından öğreniyor Bülent. Böyle birini tanımıyor elbette. Sabah ilk işi bir kitapçıya gidip bu isimde birinin olup olmadığını soruyor. Kitapçı Risaleleri gösterip, Bediüzzaman Hazretleri hakkında malumat veriyor biraz. Ve değişimi başlıyor Bülent'in.
Okudukça perde kalkıyor zihin gözünden, öğrendikçe açılıyor idraki. Ve bunun bir 'ödül' olduğunu kısa sürede kavrıyor. Okudukça değişiyor, değiştikçe daha net algılıyor gerçeği... Bizim Sır Kapısı'nda gördüğümüz tüm o kurguları bir anda gerçekleyen, hatta daha ileri, gerçek ötesine sıçrayan bir yaşanmışlık öyküsü çıkıyor karşımıza.
Bülent, aldığı bir karar ile hırsızlığı bırakıyor... Bununla da yetinmiyor, 15 yıl içinde hırsızlık yaptığı bütün yerleri tekrar ziyaret edip, çaldığı paraları yahut malların karşılığı olan parayı geri ödemeye başlıyor. Eşyaları çalınan insanlar şaşkınlıkla karşılıyorlar bu durumu. Düşünsenize bir gün birisi karşınıza dikiliyor ve 'Selamlar, ben sizin hırsızınızım. Yaklaşık 10 yıl önce evinizden çaldığım saatin karşılığı olan bu parayı alıp hakkınızı helal etmenizi istirham ediyorum' diyor.
Size bir şey söyleyeyim mi? İşte gerçeğin ta kendisi budur! Cumhurbaşkanlığı tartışmaları, medyanın sefalet ve rezilliğinden çok daha önemli buluyorum ben bunu. Üç günlük kıytırık dünya için giriştiğimiz amansız kavgayı çok aşan bir gerçek hem de!
Ve Sır Kapısı öykülerine dudak bükerek bakıp, küçümseyenler için okkalı bir şamar gibi duruyor Bülent Karacan... Hayatın hikmetine, gerçekliğin iç ürperten boyutuna dair güncel bir delil olarak...
Şimdi yalanlar...
| 
